Renkli Karalamalar

Nasıl diyebilirim ki sana?
Nasıl itiraf edebilirim gerçekleri?
Başlamak ve bitirmek
Nasıl da birbirinden zordur
Kararsızlığın burgaçlarında nasıl da savrulur insan
Birkaç damla gözyaşının ardındaki gerçekler nasıl çelişir birbiriyle
Kaçıp kurtulmak ister de yapamazsın
Çaresizliğin pençesinde savaş verirken yüreğin
Duyduğun acıları dindiremezsin
Kendini kandırırsın zaman zaman
Zaman zaman da karşındakini
Üzülürsün neye üzüleceğini seçemeden
Bir gülüşe takılırsın,
Bir söze…
Ya… ya…lar takılır düşüncenin labirentlerine
Bilirsin ki çözüm değildir çözüm aramak
Zaman dersin zaman
Gösterir neyin ne olacağını
Zaman
Çaredir, ilaçtır, dermandır
Ama herşeyi zamana bırakmak
Yenilmektir, yıkılmaktır
Kızarsın karar veremediğin için
Bu ben miyim diye sorarsın kendine
Köşeye sıkışmış bir kedi gibi…
İlgi bekleyen bir çocuk gibi…
Yaslanacak bir omuz ararsın,
Onun sımsıkı sarılışına vardır ihtiyacın
Neden? Neden? Neden?
Yankılanmasını engelleyemezsin iç sesinin bu şekilde
Ne yapacağını bilemezsin
Belki de hiç bilemeyeceksin…

13 Temmuz 2005

Ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda
yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim
oysa bilmediğin bir şey vardı sevgilim
Ben sende bütün aşklarımı temize çektimİmrendiğin, öfkelendiğin
kızdığın ya da kıskandığın diyelim
yani yaşamışlık sandığın
Geçmişim
dile dökülmeyenin tenhalığında
kaçırılan bakışlarda
gündeliğin başıboş ayrıntılarında
zaman zaman geri tepip duruyordu.
Ve elbet üzerinde durulmuyordu.
Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun,
biraz daha fazla sevdiğim,
biraz daha önem verdiğim.

Başlangıçta doğruydu belki.
Sıradan bir serüven, rastgele bir ilişki gibi başlayıp,
günden güne hayatıma yayılan,
büyüyüp kök salan,
benliğimi kavrayıp, varlığımı ele geçiren bir aşka bedellendin.
Ve hala bilmiyordun sevgilim
Ben sende bütün aşklarımı temize çektim…

Murathan Mungan

13 Temmuz 2005