Renkli Karalamalar

Seni her geçen gün daha çok seviyorum. İçimi tatlı bir huzur ve kocaman bir mutluluk kaplıyor seni düşündükçe. Büyüdükçe büyüyen dev bir sevgi bu. Nedeni de apaçık ortada aslında. Sen beni, ben olarak sevdin. Bir başka ben yaratmaya çalışmadın benden. Olduğum gibi, doğrularımla, yanlışlarımla, hatalarımla, ne isem o halimle, yargılamadan…

Meşhur soru: “Kadınlar ne ister?” Ve cevap bazen farkında olunmasa da aşikar aslında. “Kendilerini olduğu gibi kabul eden bir erkek”

Kendini aramak, kendini bulmak, yalnız kalmak… istediğin bu değil miydi? Yoksa bu da erişemediğin zamanların bir kandırmacası mıydı? Yok, öyle olmamalı. Ama öylesine unutmuşsun ki bu anın tadı, keyfi ve yaşanılası yanını, korkuyorsun belki de. Korkma, korkmamalısın! Sensin bu, kabul etmeli, sevmeli, okşamalı, sarılmalı, kucaklaşmalısın bu senle. İşte, biliyorsun, buydu istediğin, hadi yaşa doya doya…