Biz onu 2-3 hafta sonra bekliyorduk ama o, benim acelem var, dedi ve 12 Eylül 2013 Perşembe 12.34’ü kendine doğum zamanı seçti.

“Erkenci” bebeğimiz sürpriz yapıp dünyaya 37+1’de merhaba dedi.

Varlığını öğrenmemiz bana doğum günü hediyesi olmuştu, Şubat’ın sonuna doğru ben buradayım demişti. Eylül sonu, Ekim başı doğacak diye hesaplar yaparken, o bize son günler stresi yaşatmadan, sanki annesiyle daha çok vakit geçirmeyi planlamış gibi bugün doğmayı tercih etti.

Karnımdaki minik, yerinde duramayan, tekmeler savurup yumruklar atan, kıpır kıpır olduğu için “kıpırdak” dediğim, ultrasondaki tombik yanaklarıyla gönlümüzü fetheden canım kızım şimdi kollarımda. Aynı karnımdaki gibi; minik (2.450 gr), kıpırdak ve tombik yanaklı :) Ona bakmak, onu koklamak, onu öpmek… kelimelerle tarif edilemeyecek duygular hissettiriyor. Onu koynuma alıp yüzyıllar geçirebilirim öylece sanki.

İyi ki geldin pamuk şekerim…
İyi ki geldin çileğim…
İyi ki geldin kuzucum…
İyi ki geldin çubuk kraker parmaklım…
İyi ki geldin boncuk gözlüm…
İyi ki geldin biriciğim…

İyi ki geldin, iyi ki varsın! Sen annenin yeni aşkısın…