Beş yıldır hayatımdasın, beş yıldır hayatımsın!
Ve elbette “iyi ki geldin, iyi ki varsın!”

Son bir yılı eşim olarak, beş güzel yıl geçirdik seninle. Sen mi benim elimi tuttun, ben mi senin diye hala tartışsak da iyi ki o eller buluşmuş birbiriyle. Hep sımsıkı tut elimi, hiç bırakma beni…

Eminim ki daha nice beş yıllar bizi bekliyor; “8 Eylül 2004 Anısına” yazılarımın yanında parantez içindeki rakamlar daha 10, 25, 30 belki de 50′yi gösterecek. Şimdi çok uzak gelse de, o gün geldiğinde okursak bu satırları “sanki dün gibi” değil mi diyeceğiz muhtemelen. Bugün bile 5 yıl önceki o tatlı Eylül akşamı için öyle demiyor muyuz?

Hep yanımda kal canım aşkım, daha nice eylüllerde hep yüzümdeki tebessümüm ol.

Seni çok çok çok seviyorum!