On yıl oldu İstanbul’a geleli, sevmedim, sevemiyorum. İstanbul sevilmez mi diyorlar? Sevilmiyor işte… Hep diyorum: İstanbul uzaktan güzel.

Sadece gezip görmeye gelince dünyanın en güzel şehirlerinden biri olabilir, uzaktan silüetini izleyince bakmaya doyamayabilirsiniz ama içinde yaşamaya kalkınca sevilmiyor! Trafik, gürültü, kirlilik, karmaşa, keşmekeş… Nasıl başeder insan sürekli tüm bunlarla?

Bugün işe gidip gelmek için yolda 3 buçuk saat harcamışım, düşündükçe deli oluyorum. Bu taşınma işi hiç iyi olmadı. Şişli-Beylikdüzü arasını her gün gidip gelmeye ne kadar dayanabilirim kestiremiyorum.

Bol vakit ve bol nakit olmadıkça İstanbul’u sevebilmem pek mümkün gözükmüyor. “İstanbul beni mahvetmiş” mi desem “İstanbul’dan gitmek lazım” mı desem bilemiyorum ama ben bu şehre bu koşullarda tahammül edemiyorum…