Naneli şekerleri severim, özellikle de kronik mide bulantılarım tuttuğunda. Lise yıllarında, okul yolu üzerindeki büfeden sürekli aldığım bir şeker vardı: Polo, nam-ı diğer “delikli nane”. Uzun yıllardır ne bakkallarda görüyordum bu şekeri ne de market raflarında; ama her naneli şeker arayışım da “keşke Polo yine olsa” diyordum. Sonun da oldu :) Geçen gün markette alışveriş yaparken, kocaman bir sepette bir yığın Polo beni bekliyordu. Hem de bu sefer light’ı da vardı. Genel olarak light ürünleri sevmem ama yine de denemek için light Polo’dan da bir tane aldım. İlginçtir ki light’ı normalinden de güzel olmuş. Delikli naneme kavuştuğum için mutluyum, teşekkürler Nestle :)

Uzun süredir bulamadığım çocukluk günlerimin şekerlerini, çikolatalarını, büskivilerini ne zaman tekrar bakkalda, markette görsem çok mutlu oluyorum. İnsan o günlerini hep arıyor, o günlere dönmeyi hep seviyor galiba. Bir çikolata, bir şeker için böyle çocukça sevinçler yaşamak bir taraftan insana yaşlandığını hissettirse de diğer taraftan oldukça keyifli.