Şehir üstüne üstüne geliyordu yine. Koşarak kaçmak istedi, “HAYIIIIIRRR” diyerek haykırmak ve koşarak kaçmak. Herşeyi boş verdi bir an, “bankaya da yetişmiyorum, derslere de gitmiyorum, bugün bir mola vereceğim herşeye” diye düşündü ve bir anda yolunu değiştirdi. Kendini iyi hissettiği, keyif aldığı, huzur duyduğu, çok sevdiği bir yere yöneldiği yüzündeki tebessümden belliydi. Bir taraftan “ben ne yapıyorum” diye soruyordu kendine, diğer taraftan da “hayır, vazgeçmeyeceğim” diye telkinde bulunuyordu…

(Devamı bir gün)